Gmina Miasto Łowicz
|
|
Stary Rynek 1
99-400 Łowicz
Tel. +48 46 830 91 51, 830 91 52
Fax +48 46 830 91 60
BIP: www.bip.um.lowicz.pl
Strona www: www.um.lowicz.pl
E-mail: umlowicz@um.lowicz.pl
Burmistrz: Krzysztof Kaliński
Obszar: 23,4 km2, liczba ludności: 30 168 (III kw. 2006r.)
Miasto położone nad Bzurą, na Równinie Łowicko - Błońskiej. Stolica Powiatu Łowickiego. Ośrodek akademicki, centrum kultury ludowej regionu łowickiego. Ważne połączenia komunikacyjne kolejowe i drogowe. Przemysł spożywczy, włókienniczy, drzewny i materiałów budowlanych.
Osadnictwo na terenie Łowicza istnieje od 4 tysięcy lat p.n.e. W XII-XVIII w. miasto z okolicznymi dobrami stanowiło własność arcybiskupów gnieźnieńskich. Najstarsza wzmianka o Łowiczu pochodzi z bulli gwarancyjnej papieża Innocentego II z 7 lipca 1136 r. Prawa miejskie osada uzyskała przed 1298 r. - w dokumencie menniczym dla arcybiskupa Świnki Łowicz został nazwany miastem. Około 1355 r., w miejscu grodu obronnego, Jarosław Bogoria Skotnicki pobudował gotycki murowany zamek, który z czasem przekształcił się w rezydencję prymasowską. W 1433 r. prymas Wojciech Jastrzębiec powołał Prymasowską Kapitułę Łowicką, przy Kolegiacie zaś powstała najstarsza w kraju kolonia Akademii Krakowskiej. Położenie przy ważnych szlakach handlowych, liczne przywileje i jarmarki, przyczyniły się do rozwoju miasta. Łowicz jako pierwsze miasto Rzeczypospolitej uzyskał przed 1544 r. wolność celną przy spławie Wisłą. W 1572 r. w mieście odbywał się zjazd szlachty - prymas został ogłoszony interrexem. Odtąd Łowicz w okresie bezkrólewia spełniał funkcję "drugiej stolicy" Rzeczypospolitej.
Na dworze arcybiskupim tworzyli najwięksi artyści w ówczesnej Polsce: Canavesi, Michałowicz, van den Block, Poncino. Okres rozkwitu przerwał najazd szwedzki, mimo to Łowicz nadal spełniał funkcję ośrodka kultury - działali tu wybitni twórcy: Tylman z Gameren, Palloni, Schroeger, Plersch, czy Fontana. W 1668 roku powstało kolegium pijarskie, tu też na kapitule prowincjonalnej w 1741 r. Stanisław Konarski po raz pierwszy przedstawił swój program reformy szkolnictwa. Rozwijało się również życie polityczne. Na zamku łowickim odbywały się zjazdy malkontentów i koalicji antysaskiej.
Po rozbiorach miasto zostało włączone do zaboru pruskiego, od 1807 r. do Księstwa Warszawskiego, następnie do Królestwa Polskiego. W 1820 r. dobra łowickie przeszły na własność Wielkiego Księcia Konstantego i jego żony Joanny Grudzińskiej "Księżnej Łowickiej". Pewne ożywienie gospodarcze miasta spowodowało uruchomienie kolejowego połączenia z Warszawą w 1845 r. Kwitło życie kulturalne, powołano liczne organizacje i instytucje. W 1907 r. powstało Muzeum Starożytności i Pamiątek Historycznych, a w 1910 Muzeum Etnograficzne - są to jedne z pierwszych instytucji muzealnych w Królestwie. We wrześniu 1939 r. w okolicach Łowicza i w samym mieście rozgrywała się bitwa nad Bzurą. W latach 1940-41 w mieście istniało getto, czynnie działał ruch oporu. W styczniu 1945 r. Łowicz został wyzwolony. Do 1975 r. był miastem powiatowym, następnie został włączony do województwa skierniewickiego. W 1992 r. papież Jan Paweł II utworzył Diecezję Łowicką ze stolicą w Łowiczu i przywrócił siedzibę biskupią. Od 1999 miasto jest ponownie stolicą powiatu, w tym też roku, 14 czerwca do Łowicza przybył Ojciec Święty Jan Paweł II.
Osadnictwo na terenie Łowicza istnieje od 4 tysięcy lat p.n.e. W XII-XVIII w. miasto z okolicznymi dobrami stanowiło własność arcybiskupów gnieźnieńskich. Najstarsza wzmianka o Łowiczu pochodzi z bulli gwarancyjnej papieża Innocentego II z 7 lipca 1136 r. Prawa miejskie osada uzyskała przed 1298 r. - w dokumencie menniczym dla arcybiskupa Świnki Łowicz został nazwany miastem. Około 1355 r., w miejscu grodu obronnego, Jarosław Bogoria Skotnicki pobudował gotycki murowany zamek, który z czasem przekształcił się w rezydencję prymasowską. W 1433 r. prymas Wojciech Jastrzębiec powołał Prymasowską Kapitułę Łowicką, przy Kolegiacie zaś powstała najstarsza w kraju kolonia Akademii Krakowskiej. Położenie przy ważnych szlakach handlowych, liczne przywileje i jarmarki, przyczyniły się do rozwoju miasta. Łowicz jako pierwsze miasto Rzeczypospolitej uzyskał przed 1544 r. wolność celną przy spławie Wisłą. W 1572 r. w mieście odbywał się zjazd szlachty - prymas został ogłoszony interrexem. Odtąd Łowicz w okresie bezkrólewia spełniał funkcję "drugiej stolicy" Rzeczypospolitej.
Na dworze arcybiskupim tworzyli najwięksi artyści w ówczesnej Polsce: Canavesi, Michałowicz, van den Block, Poncino. Okres rozkwitu przerwał najazd szwedzki, mimo to Łowicz nadal spełniał funkcję ośrodka kultury - działali tu wybitni twórcy: Tylman z Gameren, Palloni, Schroeger, Plersch, czy Fontana. W 1668 roku powstało kolegium pijarskie, tu też na kapitule prowincjonalnej w 1741 r. Stanisław Konarski po raz pierwszy przedstawił swój program reformy szkolnictwa. Rozwijało się również życie polityczne. Na zamku łowickim odbywały się zjazdy malkontentów i koalicji antysaskiej.
Po rozbiorach miasto zostało włączone do zaboru pruskiego, od 1807 r. do Księstwa Warszawskiego, następnie do Królestwa Polskiego. W 1820 r. dobra łowickie przeszły na własność Wielkiego Księcia Konstantego i jego żony Joanny Grudzińskiej "Księżnej Łowickiej". Pewne ożywienie gospodarcze miasta spowodowało uruchomienie kolejowego połączenia z Warszawą w 1845 r. Kwitło życie kulturalne, powołano liczne organizacje i instytucje. W 1907 r. powstało Muzeum Starożytności i Pamiątek Historycznych, a w 1910 Muzeum Etnograficzne - są to jedne z pierwszych instytucji muzealnych w Królestwie. We wrześniu 1939 r. w okolicach Łowicza i w samym mieście rozgrywała się bitwa nad Bzurą. W latach 1940-41 w mieście istniało getto, czynnie działał ruch oporu. W styczniu 1945 r. Łowicz został wyzwolony. Do 1975 r. był miastem powiatowym, następnie został włączony do województwa skierniewickiego. W 1992 r. papież Jan Paweł II utworzył Diecezję Łowicką ze stolicą w Łowiczu i przywrócił siedzibę biskupią. Od 1999 miasto jest ponownie stolicą powiatu, w tym też roku, 14 czerwca do Łowicza przybył Ojciec Święty Jan Paweł II.
|
